SARIE.com   |   SARIE-forums   |   SARIE-Blog

‘n Klompie bloedrooi verbrande Suid-Afrikaners is nie juis iets om oor huis toe skryf nie, maar as jy dit in Ierland opgedoen het, verdien dit hoofopskrifte.

Hier in Ierland is die sonskyn al waaroor die mense die afgelope paar dae praat - dit en die rugby natuurlik.

En ons groepie joernaliste - gepantser teen die tipiese triestige klimaat - met reënjasse, serpe, waterdigte skoene, truie en ‘n spesiale windjekker met die komplimente van die bemarkingsorganisasie Tourism Ireland, is totaal onkant betrap. Sonder sonskerm. Maar darem op ‘n baie avontuurlike manier - aan boord van ‘n boot aan die weskus van Ierland, waar ons die seiljagte kon bekyk wat deel is van die Volvo Ocean Race wat by die kusdorpie Galway kom aandoen het.

En wat ‘n feestelike affêre om die seiljagte welkom te heet - markiestente, kosstalletjies, musikante, oumas en oupas en ma’s en pa’s en kinders in stootwaentjies . . . ek het gevoel ek is terug in SA. Al wat gekort het, was die boereworsrolle.

In ons vyf dae hier in Ierland het ons al vele beleef - van die een uiterste tot die ander: van besoeke aan antieke katedrale tot die hip Temple Bar-distrik in Dublin. Van ondergrondse grotte tot golwende groen heuwels en mere en digte woude waar daar vele feetjies en kabouters bly. (Ek het die yskasmagnete om dit te bewys.)

Van besoeke aan die Strokestown-museum, wat baie roerend uitbeeld hoe duisende weens die hongersnood gesterf het, tot indrukwekkende kastele en luukse landgoedere wat jou asem wegslaan.

Van tipiese Ierse danse en musiek in die ”hoogste pub in Ierland”, waar die banjospeler ons met ‘n ”baie dankie” verras het, tot ‘n konsert van die Hothouse Flowers waar my jolige Ierse buur-omie, Guiness in die hand, my verseker het dis als ”craic” - dit beteken pret, as ek dit reg verstaan.

Sonder om soos ‘n persverklaring te klink, Ierland is regtig “craic”. Die mense is ongelooflik vriendelik en lief vir gesels, die kos is fantasties (ek het nog nooit in my lewe soveel aartappels in soveel verskillende gedaantes geëet nie), dit is inderdaad sekerlik die groenste plek in die wêreld en daar is nog soveel lae om te ontdek - die mites, die legendes, die geskiedenis.

** As julle meer wil lees, klik op www.discoverireland.com.

Kort rokkies, baie lang bene (heelwat sonder kouse, al is dit winter in die Kaap!), hoë hakke, baie parfuum, mooi mense, min kos, en heelwat Grolsch-bier.

Nobu Bar in Sol Kerzner se One&Only in die Kaapse Waterfront was raserig en lewendig.

Al die mooi mense en goedgevormde kuite om my het my laat dink aan ‘n Japannese kulturele aand jare gelede by die Palace by Sun City, wat ek saam met ‘n joernalis-vriendin, Martjie Roos wat nou by Rapport werk, bygewoon het. Ons het gestaan langs ‘n vroueskakelbeampte met besonder mooi kuite en ‘n Japannese sakeman het na haar bene gestaar.

“Vellie nice, vellie nice, to be continued,” het hy droogweg gesê toe sy wegstap. Ek kan my voorstel wat hy gisteraand sou sê . . .

Lydia van der Merwe, spesialis-redakteur van SARIE, en ek was gisteraand gelukkig om te beland by Tammy-Anne Fortuin, aanbieder van Roer op kykNET, Paul Venter, besturende direkteur van Home Brew Productions, en Werner Kotzé, landskapargitek van Kaapstad. Hulle was haar dates.

Lydia van der Merwe en Marguerite van Wyk (albei van SARIE)

Tammy-Anne was elegant in haar swart blinkertjie-mini, sykouse en hoëhakskoene, swart jas en eksotiese grimering. Maar daar is nie ‘n tikkie aansit aan haar nie. In ‘n stadium sê sy so ewe. “Waar’s die kos? Kom ons gaan vir ‘n wandeling en soek iets om te eet.’”

Paul, een van die vervaardigers van die nuwe vlagskip-TV-reeks (vermaak, geen skinder, net mooi glam-stories, verseker Paul my!) van M-Net, All Access, wat Donderdagaande van 19:30 tot 20:30 uitgesaai word, sê Tammy-Anne, een van die veldaanbieders, doen dit “wonderlik”. Dié reeks eindig in September.

Werner Kotzé, Tammy-Anne Fortuin en Paul Venter

Tammy-Anne self borrel oor van geesdrif oor dié projek. “Dis ‘n samevatting van die vermaaklikheidswêreld. Niks sleaze nie. Ek het Suid-Afrika platgereis daarvoor. Dit was so lekker gewees om te help konseptualiseer aan die program.’’

Terwyl hy ‘n slukkie Grolsch neem en vertel hy hou nogal daarvan, al is hy nie ‘n bierdrinker nie, laat Paul nog ‘n lekker aap uit die mou. Van die eerste gaste op die bekendstelling van All Access is . . . As jy die televisieprogram Brothers and Sisters gekyk het, dan sal jy Justin Walker (Dave Annable) en Scotty Wendell (Luke Macfarlane) ken. En Annable en Macfarlane is sowaar op die bekendstellingsepisode!

Toe die geraas en die mense te erg raak in Nobu Bar, wyk ek en Lydia na die rustiger sitkamer en bestel elkeen koffie. En wie sal daar sit, diep in gesprek? Mnr. Sol Kerzner, in ‘n ligblou hemp. Ons het vroeër die aand gehoor hy sou later by Nobu gaan eet, maar het hom nie gesien nie en het toe gewonder wat het van hom geword. Daar sit hy toe al die tyd!

Hou SARIE gerus dop om ‘n dieper kyk in die Sonkoning se siel te kry, want in die einste Nobu het ek ‘n maand gelede oor ‘n glas water met hom gesels…

Boeke, CD’s en skootrekenaars teen afslag op Kalahari.net.

40% afslag op ALLE musiek!
20% afslag op sowat 1,5 miljoen boeke
Kurt, Theuns en Bok - 3 Topverkoper Afrikaanse CD’s is nou teen onder R100 elk beskikbaar - klik hier.

Die groot winkelkompleks Northgate Island in Kaapstad het tans ‘n massiewe uitverkoping. Van die Pro Shop (die enigste uitverkoping wat ‘n man se hart vinniger laat klop), Tile Africa (25% af op sekere teëls, krane en badkamer-toebehore) tot ingevoerde Indonesiese meubels by Indofurn.

Terloops, ek sien Builders Warehouse (landwyd) is ‘n paradys vir enige huiseienaar wat sy huis winterbestand wil maak. Verf die mure in warm winterkleure vir ‘n fraksie van die prys met hul Dulux-aanbiedins. Daar’s ook klein, kompakte verwarmers vir onder R200 elk, asook gordyne, kussings en waterstewels (R50 ‘n paar).

Die Hadeda-dekorwinkel in Kaapstad het van 28 tot 30 Mei ‘n uitverkoping met afslag van 20 - 30%. Hier koop jy ingevoerde, handgemaakte items uit Mexiko, Peru en Guatamala - soos Frida Kahlo-afdrukke, kandelare, spieëls, kruise en 1 000 ander om uit te kies.

Die restaurant-kollig val op die Kaap. Five Flies (R125 p.p. vir ‘n tweegangmaal en ‘n glas wyn). Cognito (Stellenbosch) - beste hamburger in die Boland vir R40. Andiamo - R99 vir pasta vir 2 en 2 glase wyn.

En kyk dan nou net hier. As jy nog nie die volkslied ken nie - leer dit vandag op die internet. Klik op www.myanthem.co.za.

Salsa-danssessies is die beste manier om warm te bly. By Buena Vista Social Club in Kaapstad kan jy  Sondae gratis gaan heupswaai. En in Hatfield, Pretoria, kan jy op Vrydag 29 Mei op die klanke van ‘n regte egte Latyns-Amerikaanse orkes dans by Just Cuban. Hulle doen dit elke laaste Vrydag van die maand. Jy kan ook Vrydag- en Saterdagaande by Le-Si Restaurant - Casa Toscana (Pretoria) na die dinner dance gaan - goeie wyn, goeie kos en goeie musiek.

Bly warm en onthou om my te laat weet van bargains in jou omgewing: louann.stone@sarie.com of skryf in die kommentaar-boks hieronder.

Die mens is ‘n behoeftige spesie. En ek wil nou nie by Maslow se hiërargie daarvan vashaak nie, maar ons almal reageer van tyd tot tyd op daardie oer-instink van basiese behoeftes wat vervul word. Dis hoe ek Maandagaand by Topsi Venter se benefit dinner gevoel het. Ek’t geëet (my maag was vol), ek het veilig gevoel en ek was in goeie geselskap. Volgens Maslow se piramide was ek dan nou volmaak, gelukkig.

Topsi Venter

Mense gee nog om, en dit het ek met my eie oë gesien. Hoe hulle hul tyd en geld gee, hulle harte oopmaak vir iemand wat dit regtig nodig het. Vir iemand soos Topsi Venter, een van ons mees geliefde sjefs en kos-persoonlikhede, wat nou ‘n knievervanging moet kry. Haar gesondheid is dalk aan’t afneem, maar die gees is groter as ooit!

Nataniël meen sy’t elkeen van boeke eintlik geskryf, al staan sy naam daarop. Elzabé Zietsman vertel hoe Topsi haar lewe lank net gee - van haar eie hond aan ‘n vreemdeling tot ‘n diamantborsspeld vir iemand wat net gedink het dis mooi. Sy is al jare op haar voete om aan ander te voorsien en nou het die wyer Franschhoek- en kosgemeenskap besluit dis tyd om in te gryp.

Daar was feestelik geëet en gedrink by kerslig en orgideë. Top-restaurante en wynplase het ruim voorsien … en op die verhoog het Nataniël, Coenie de Villiers, Danielle Pascal, Elzabé Zietsman, Bravo en Rocco de Villiers gesing, vertel oor hulle pad met Topsi.

“The best you can have is today,” het sy gesê, haar glas gelig en die volgende lirieke van Nat King Cole voorgelees.

Let there be you

Let there be me.
Let there be oysters
Under the sea.
Let there be wind,
An occassional rain.
Chile con carne,
Sparkling champagne –

Let there be birds
To sing in the trees,
someone to bless me
Whenever I sneeze.

Let there be cuckoos,
A lark and a dove,
But first of all, please –
Let there be love.

Elzabé Zietsman en Coenie de Villiers

Die manne van Bravo

Topsi Venter en sjef Cass Abrahams

Ek’t ‘n e-pos van Nazareth House, ‘n nonne-tehuis in Kaapstad, ontvang. Hulle het ‘n 2 week oue baba op die stasie opgetel en wil maar net laat weet dat sy nou veilig is, en dat mense asseblief kan help deur geld te skenk. Jy kan ook help.

In my hele lewe was ek nog nooit so bang nie. Om te gorge swing in ‘n kloof is glad nie ‘n vinnige foefie-slide soos ek gedink het dit gaan wees nie. Toe ek sien hoe dit lyk as iemand oor die rand van ‘n afgrond afspring, het ek besef vrees is waaragtig jou grootste vyand. Ek was só bang dat my mede-springers gesê het as ék dit kan doen, kan hulle ook.
Dit is my werk om vrae te vra en gister was dit die meeste vrae wat ek nóg in ‘n halfuur gevra het: Is dit superveilig; kan jy jou rug of jou nek breek; hoeveel keer het mense al hier afgespring; vir hoe lank bedryf hulle al hul ‘besigheid’…?

Die antwoorde was: Ja; nee; meer as 43 000 en 11 jaar.
Vóór ek op die rand van die afgrond by die Batoka-kloof in Livingstone, Zambië, gaan staan het, het ek gesukkel om my asemhaling onder beheer te kry en nóg vrae gevra. Is dit beter om vorentoe te kyk as ek spring of moet ek my rug op die niks voor my draai?

Eddie Mukelabai, met sy video-kamera in die hand (om die bewyse op DVD vas te lê dat jy mal genoeg is om te spring) se antwoord was ‘Look ahead, it’s better to see what’s coming.’

Charis voor haar sprong

Gister, een of ander tyd ná 12:00, staan ek toe, springer nommer 43 407, en kyk reg voor my, want ek is te bang om af te kyk. Ek vra vir Fred Ndumba, die man met die bemoedigende glimlag langs my, om my asseblief af te stamp as ek dit nie self regkry om te spring nie. Fred sê net ‘we don’t push anyone.’

Ek het vir ‘n paar sekondes oorweeg om halt te roep en om te draai, maar ek

Dis presies hoe hoog dit is

het my oë toegemaak, ‘n tree vorentoe gegee, 53 m in 3,2 sekondes teen sowat 125 km/h gevryval en gevoel of ek na my dood val. Maar toe ek uiteindelik rustig deur die kloof swaai, het ek gedink Eddie mag dalk dink it’s better to see what’s coming, maar jy moet nooit ophou om treë na die onbekende te gee nie.

Dit was een van háár drome: Om Zambië toe te gaan vertel M-Net se publisiteitsbestuurder, Lani Lombard, gistermiddag in ‘n bussie op pad na die  Thorntree Lodge, 10 km buite Livingstone. Heel gepas het sy haar droom bewaarheid met die bekendstelling van dié kanaal se nuwe realiteitsreeks I wanna be, wat mense se drome vir die volgende 13 weke waar gaan maak. Toe hulle gewonder het waar om die bekendstelling vir die media te hou was Zambië die eerste keuse.
Selfs die weer het Lani se droom verwelkom. Net twee dae terug het die reën hard neergeslaan in Livingstone waar ons vir drie dae bly. Maar toe ‘n klein groep joernaliste, ‘n paar lede van M-Net en een van I wanne be se aanbieders, Ed Jordan, gister saam met Lani by die internasionale lughawe hier land, was die lug helderblou soos wat jy net in Afrika kan sien en die temperatuur ‘n bedompige 30 grade - perfekte weer om op ‘n olifantse rug deur die bos te ry. (Die lughawe is kleiner as Bloemfontein s’n en jou bagasie word bloot op ‘n vervoerband neergesit wat nie draai nie).

Ek self het sowat twee jaar terug ook voor ‘n olifant gestaan – in Chiang Mai in Thailand – maar daar is iéts aan ‘n Afrika-olifant, dis of hulle meer persoonlikheid het. Dalk omdat Afrika in hul bloed is. Ons gids, Gerard, vertel naas die mens en die dolfyn, is die olifant die intelligentste soogdier (hoewel hy die mens se intelligensie soms betwyfel). Hulle is intuïtief, emosioneel en vir sommige mense ook spiritueel.

Ek en Martjie Roos, ‘n joernalis van Rapport, ry op Marula, ‘n 25-jarige olifant-bul met ‘n groot lus vir die maroela-vrug. Later kom ek agter Marula is ook erg temperamenteel en hou nie daarvan om saam met die ander olifante in ‘n ry te loop nie – ‘n heerlike avontuur.

Ons ry vir ‘n uur deur die bos en stop langs die Zambezi-rivier met Zimbabwe sigbaar in die verte. Later, wanneer die son rooi-oranje oor die rivier sak, besef ek hoekom Lani juis Zambië gekies het om ‘n realiteitsreeks oor drome bekend te stel.

Dalk is dit die ongerepte landskap wat jou bietjie meer waaghalsig maak - dit is ordéntlik Afrika - maar jy voel gou om ‘n paar drome van jou eie te skep terwyl jy hier is. Vanmiddag gaan ek myself in ‘n kloof afgooi en in die lug rondhang, sogenaamde gorge swinging. Soos wat ek met die ander joernaliste gesels, klink dit al hoe meer na gorge falling, daar word g’n niks geswing nie. Maar die lewe gaan oor balans en ná gister se rustige rit op Marula, is dit vandag nodig vir adrenalien. Ek wonder steeds wat my besiel.

I wanna be begin Sondag 18:00 op M-Net

Die Zambezi-rivier met Zimbabwe in die verte

Ek en Martjie op Marula saam met ons gids Edwin

Nandi, 'n baba-olifant wat na Shaka se ma vernoem is.

Ek en Martjie voer Marula ná ons rit