Diverse

Tallie blog: “Roelien”

Vir jare het sy haar eie woonstel gehad met al haar kosbaarhede, selfs vir haar ‘n splinternuwe motor gekoop. Roelien het baie vriende gehad, maar geen spesifieke jongman as kêrel nie. Tog was haar hunkering na daardie spesiale persoon iets wat haar baiemaal gepla het. Sy wou bemin en liefgehê word.
 
Tot op ‘n dag, wat daardie ridder op sy wit perd voor haar deur kom staan het. Roelien was tot oor haar ore toe verlief. Ridder het die nodige in Roelien se oor gefluister en kort voor lank trek Ridder toe by Roelien in. Roelien het bederf en aangedra. Ridder het gespreek en Roelien het gespring.
 
Wat ons natuurlik nie geweet het nie, was dat dit ‘n werklose, bloedsuiende ridder was. Tog, het Roelien geen skewe woord oor Ridder geuiter nie. Sy wou niks verkeerds weet van Ridder nie.

Ridder het soggens vir Roelien met haar motor kom aflaai en baie middae het Roelien tot na son sak vir die neus van haar motortjie wat om die hoek moes kom, gewag. Ons weet van twee keer wat Roelien verniet gewag het. Ridder het haar nie kom haal nie.
 
Dit was ‘n triestige, reënerige Maandagoggend toe Roelien met ‘n donkerbril by die werk opdaag. Sy het ingestap en niemand gegroet nie. Sy het gefokus voor haar rekenaar gesit en probeer om nie op te kyk wanneer iemand met haar praat nie. Donkerbril was nou al af, maar Roelien was nie spraaksaam nie.
 
Einde ten laaste, kon een van die kollegas dit nie meer hou nie, en het sy Roelien konfronteer. Steeds het Roelien vir Ridder geskerm deur te se die merke op haar gesig is van ‘n val. Roelien se werk het begin agteruitgaan en sy het probeer om alles bymekaar te hou.
 
Dit was nie maande later nie, toe die eerste dagvaardigings by die werk begin opdaag. Roelien was in ‘n kolk van skuld vasgedraai. Sy het probeer geld leen by die werk, maar die werk kon net so ver help. Ridder het egter nie sy greep op Roelien verslap nie, en sy het net meer en meer skuld gemaak om aan sy onversadigde drang na meer, te voldoen.
 
Almal rondom haar het magteloos staan en toekyk hoe Ridder besig was om Roelien te vernietig. Haar ouers het kom praat en help, maar Roelien het vasgeskop en gesê dit haar lewe en haar besluit. Ridder het haar teen almal opgesweep en vervreem. Die blinkoog meisiekind wat by die maatskappy begin werk het, was reeds lankal weg. Dit was ‘n verskrikte, bekommerde dame wat soggens haar plek in die kantoor ingeneem het.
 
Tot een laatoggend toe die telefoon in die kantoor lui …

  • Rhona

    Sjoe ek kan nie wag – die stadslewe kan jong meisies (en mans) lewendig insluk as hulle nie bedag is nie…

  • Aparecida

    Er is nog steeds enorm veel disuissce of CBT wel werkt voor ME/CVS. Veel patiebnten geven aan dat de therapie hun situatie heeft verslechterd en niet heeft verbeterd. Niet alleen patiebnten hebben zo hun twijfels. Eind juni werd bekend dat The Lancet een gepubliceerde uitspraak gaat corrigeren van 2 Nederlandse onderzoekers die aangaven dat 30% van de ME/CVS patiebnten herstelt dankzij CBT / GET.Er is helemaal geen wetenschappelijke consensus dat CBT werkt, het kan de situatie zelfs erger maken. Sorry, maar voor zo’n behandeling zullen veel patiebnten inderdaad bedanken. Gelukkig zijn er voldoende artsen die het ook niet adviseren. Verder is het XMRV / MLV verhaal verre van over. Vandaag nog verscheen er een artikel dat XMRV is aangetroffen in de urine van 25% van prostaatkanker patiebnten en 3% van de controlegroep. Opnieuw werden in dit artikel diverse bewijzen naar voren gebracht, waaruit zou blijken dat er geen sprake kan zijn van vervuiling. Nu het Amerikaanse CDC, dat in het verleden niet echt veel voor ME/CVS heeft gedaan, het HIV departement of XMRV heeft gezet, beginnen zelfs zij XMRV te vinden. William Switzer heeft in zijn laatste studie geen XMRV in het bloed gevonden, maar hij kon wel in het weefsel van 3 prostaatkanker patiebnten XMRV vinden. Hij sluit vervolgens vervuiling uit en geeft aan dat er meer onderzoek noodzakelijk is.Ja, dit gaat allemaal over prostaatkanker, maar XMRV is vervuiling of niet. Het kan niet vervuiling zijn in ME/CVS, maar in prostaatkanker niet. Waarschijnlijker is dat XMRV lastig in het bloed te detecteren is. Uit een eerdere studie met apen blijkt ook dat het virus snel het bloed verlaat en zich in weefsels verstopt.Wat ik verder mis in bovenstaand artikel is dat er nog twee grote studies worden georganiseerd vanuit de Amerikaanse overheid, die worden gezien als het definitieve antwoord op de vraag of XMRV vervuiling is of niet. Het gaat om de Lipkin studie en de Blood Working Group studie. Van beide studies wordt dit jaar nog een resultaat verwacht, hoewel dat zomaar later kan worden.Als laatste, als Science zo enorm zeker was van hun zaak, dan hadden ze naar mijn idee geen waarschuwing uitgegeven, maar hadden ze de oorspronkelijke studie van Mikovits/Lombardi ingetrokken. Dat hebben ze niet gedaan, omdat ze weten dat nog niet vast staat dat XMRV echt vervuiling is. Door een waarschuwing af te geven kunnen ze nog allebei de kanten op, ze hebben nog geen definitieve positie ingenomen. Wel zo veilig.