Tanya O'Connor blog: "Volstruisvere, stilleto’s en ‘n motorfiets"

Deur Tanya O'Connor, SARIE Augustus 2010

Tanya O'Connor blog: "Volstruisvere, stilleto’s en ‘n motorfiets" Galery

'n Paar jaar ... dit voel sooo lank gelede

Ek sit saam met my Ier hierdie week een aand buite. Ons kyk na die sterre en ek geniet 'n goeie rooiwyn uit my gunsteling- antieke kristalglas. Ek dink, waar is al my ideale om 'n "lady" te wees heen?  
Saam met die uitstekende cabernet kom herinneringe aan my liewe oupa. My oupa wou altyd so graag hê dat ou Tanya'tjie 'n lady moet wees, en tog nie op 'n motorfiets saam met 'n "man" moet klim nie! Oupa het nie daarvan gehou as Tanya'tjie 'n denim dra nie, 'n rok volgens hom sou altyd beter lyk.
My liewe oupa, ek is maar bly jy is nie hier vandag om al die nuwe tegnologie te beleef nie, dit sou te veel gewees het vir jou. Hoe sou jy kon verstaan, ons motorfiets se enjin is  groter  as jou Volkswagen-kewer se enjin!

Hoe sou ek aan jou verduidelik dat jou kleindogter die Desert Run al twee keer voltooi het. En nog in een stuk is te midde van duin op en duin af op 'n XR200?  
Hoe sou ek aan jou verduidelik, ek het al drie keer op Zwartkops-renbaan gejaag en taamlik goeie tye gehaal. Ek het  deelgeneem  aan tydrenne op Tarlton en ook al 'n paar keer op Kyalami se baan gery.
Saam met gedagtes aan Oupa Baird kom die idéé toe om my stiletto's te dra as ons motorfiets ry. Paddy is vinnig om uit te wys: "Honey you are going to break an ankle." Volgens hom sal my hele gewig onnatuurlik gebalanseer wees op hierdie hoë skoene.

Moenie bekommerd wees nie, vertel ek hom, daai hakkies is baie sterk en, regtig, ek is nou al so moeg vir dik "boots" wat my herinner aan Mad Max se era!

Ek verduidelik hoe goed die MTO 1 gaan lyk met my stiletto's op, en hy skud net sy kop. So gesê so gedaan en ek moes daardie paar swart stiletto's by die mall hê!
Nou vir die res van die "lady image". Volstruisveer-stolas, Indiese sybloese en my gunstelling-pasjminas wou ek baie graag dra, maar dit sou te veel wapper in die wind en my meer laat lyk soos iets wat Salvador Dali sou skilder.

Ek het maar gebly by 'n denim waarop ek 'n paar blinkers vasgewerk het en soveel bling as moontlik om my nek. Die tekort aan oorbelle is vervang met 'n gesig gegrimeer uit die nuutste Vogue. My leerbaadjie het ook 'n paar blink knoppies opgekry en toe is die prentjie voltooi.
Saterdagoggend het aangebreek en saam met die denims en leerbaadjie het die swart stiletto's gekom. Ek het in die gang afgestap, my man was al klaar gereed buite met die MTO 1 blink opgevryf en 'n skewe glimlag op sy gesig.

Hy het opgeklim en ek het agter sy rug probeer inskuif, en daar koop Tanya toe vir die tweede keer in 'n week 'n stukkie aarde!  
Een stiletto het net besluit tot hiertoe en nie verder nie, en die linkervoet se hak het gebreek. Nodeloos om te sê, my Ier lag nou nog, en ek twyfel of ek  hierdie insident diep in die verlede sal kan wegpak.  
Ek het self gelag en maar hinkepink, met soveel grasie moontlik, te midde van 'n nerfaf-knie ingestap huis toe en my "trusted" dienlike swart stewels gaan aantrek.  
Die bling is ook afgehaal, want ek was bang êrens verloor ek dit langs die pad.
Die gesig is skoongewas, want as jy op die MTO 1 ry, is daar niks lekkerder om die vars lug teen 'n skoon vel te voel nie. Die "lady image" is maar vir eers by die huis gelos. Waneer jy motorfiets ry, wil jy niks hê wat jou terughou om elke minuut ten volle te geniet nie.  
Liewe Oupa Baird, ek probeer elke dag 'n "lady" wees net vir jou. Naweke is dit beter om die stiletto's, volstruisvere en pasjminas, Vogue-gesigte en bling by die huis te los, die grootpad te vat en te skree van plesier. Dit is sielslekker om 'n wonderlike mens vas te hou, en die asemrowende natuur waaraan ek kan vat!

PS 'n Wandeling langs Onthoulaan! Toemaar, een van die dae ry ek weer die MT-01, het al klaar met Yamaha beraadslaag vir 'n sykarretjie!

Die einste

Verwante artikels

Galery

  • Tanya O'Connor
  • Die einste

Kommentaar

  • Genée het gesê:

    Hoe geniet ek hierdie stukkie deel van jou menswees en herinneringe aan oupa Baird. Ek kan my die prentjie voorstel! Dis kosbaar. Die motorfiets is my nemesis ek is "doodbenoud" oor die gevaarte. Die opelug, die spoed, die vryheid. Ek dink ek moes in die koloniale tydperk gebore gewees het. Ek kan my verkyk aan ander, my hart bons dat ek my mond moet toehou ingeval hy wil uitspring. Ek lag van pure angs en het hoendervleis net van waarneem en lluister na die brul van die Harleys wat sondae by venster verby brul. Dit lyk lekker, maar as die groot masjien onder my brul trek ek inmekaar soos 'n trekklavier en kom eers weer by as die rit verby is en iemand maan my aan om asem te haal en my oë oop te maak! Sies ek skaam my vir myself! Jy vriendin het 'n lewenslus wat soos soet nektar ander nader trek en elkeen wat daaraan deel word momenteel verryk deur die passie en kleur in jou lewe. Dankie vir jou moed!

    23ste Aug. 2010, 20:46

Web Development by FormFunction